Recepcja i praktyka Kniaź Igor należy do kluczowych dzieł opery rosyjskiej, istnieją jednak czynniki wpływające negatywnie na jego recepcję poza granicami Rosji. Pierwszym z nich był język libretta; tłumaczenie na włoski (jak i angielski lub niemiecki) nie sprawdzało się. Ponadto dzieło nie jest dokończone przez kompozytora; mimo starań Głazunowa i Rimskiego-Korsakowa, opera pozostaje statyczna, zaś jej kolejne sceny nie są wyraźnie powiązane. Jest to rezultat tego, że Borodin opracowywał libretto w miarę komponowania kolejnych części opery, nie miał jego całościowej wizji. Doprowadziło to nawet do tego, że w niektórych realizacjach opery całkowicie wycina się całe jej fragmenty, czy nawet rezygnuje z III aktu. Obecnie równolegle z kolejnością aktów zaproponowaną przez Rimskiego-Korsakowa pojawia się też wersja podawana jako oryginalny zamysł Borodina:
Prolog Akt II Dwór Halickiego (Akt 1, Scena 1) Pałac Jarosławny (Akt 1, Scena 2) Akt III Akt IV