Protagoras nie zgadzał się od początku na to, by cnota byłą wiedzą. Sokrates obnażył więc sprzeczność w tym co robi Protagoras: uczy tego, czego sam nie uznaje, że można nauczyć.
Platon wprowadza do dialogu również kilka postaci epizodycznych, np. przyjaciel Sokratesa (któremu filozof zdaje relację z rozmowy z Protagorasem), młody Hippokrates (pragnący zjednać sobie Protagorasa na nauczyciela) oraz Kallias, u którego gościł Protagoras. W dialogu pojawiają się również sofiści Hippiasz i Prodikos oraz uczeń Sokratesa Alkibiades (wywodzący się z zamożnego i szanowanego rodu ateńskiego, dowódca wojskowy w czasie wojny peloponeskiej).
Przekłady Protagoras w tłumaczeniu Antoniego Bronikowskiego (1879) Protagoras w tłumaczeniu Stanisława Siedleckiego (1881) Protagoras w tłumaczeniu Władysława Witwickiego (1923) (Polona) Protagoras w tłumaczeniu Leopolda Regnera (1995)
Zobacz też
Intelektualizm etyczny
Linki zewnętrzne Tekst Protagorasa w j. greckim
Kategoria:Dzieła Platona