Synody i sobory Podstawowe elementy dogmatu zostały określone w związku z kontrowersją pelagiańską. Po kilku latach burzliwego rozeznawania i dialogu biskupów afrykańskich m.in. także ze Stolicą Apostolską w Rzymie, oraz przesłuchań Pelagiusza i Celestiusza na synodach, błędne ich zdaniem tezy pelagiańskie dotyczące dogmatu o grzechu pierworodnym zostały streszczone w 8 kanonach i potępione przez XVI(XV) Synod w Kartaginie w 418 r.Zob. Breviarium Fidei. Wybór doktrynalnych wypowiedzi Kościoła (BF) 48–61, wyd. 3 poszerzone, I. Bokwa (red.), Poznań 2007 ; Denzinger-Schönmetzer, Enchiriodion Symbolorum (DS) 222–230. Akta synodu zostały podpisane przez papieża Zozyma I, który też rozesłał w tej sprawie encyklikę zwaną Epistula Tractoria do wszystkich patriarchów WschoduDS 231.. Ujęcia pelagiańskie natury ludzkiej zostały następnie uznane za herezję na Soborze w Efezie w 431 r. (choć nie był to główny przedmiot obrad)Kan. 1 i 4, DS 249 oraz 267–268: Kanon 4: Jeśli ktoś z duchownych sprzeciwi się i odważy się czy to prywatnie, czy publicznie opowiadać się (φρονησαι fronesai ) za poglądami czy to Nestoriusza, czy to Celestiusza, na mocy decyzji świętego Soboru ma być zdjęty ze swego urzędu..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grzech pierworodny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.