por. Joz 24,2n.14)Por. .
Historia dogmatu Można wyróżnić trzy etapy rozwoju teologii grzechu pierworodnego: Od Augustyna z Hippony (354–430 r.) do końca Średniowiecza. Nowożytność: od Reformacji do Janseniusza (1585–1638) Okres współczesny: od końca II wojny światowej (1945 r.) po lata następujące po Soborze watykańskim II.
Ojcowie Kościoła Temat grzechu pierworodnego nie pojawia się u Ojców apostolskich. Koncentrują się oni na zbawieniu w Jezusie Chrystusie, który wybawia ludzkość z grzechu i jego konsekwencji, nie wchodząc w problematykę protologiczną grzechu pierwszych rodziców, czy też tym bardziej stanu ludzkości przed grzechem.
Większość autorów dostrzega pierwsze ślady nauczania o grzechu pierworodnym u św. Justyna (ok. 100–167). Ten wczesny apologeta chrześcijański w Apologii pisał o konieczności chrztu, potwierdzonej przez fakt, że rodzimy się z niedobrymi skłonnościamiPierwsza Apologia, I,61.. W Dialogu z Żydem Tryfonem wspomniał o grzechu Adama jako o przyczynie obecnej sytuacji ludzkości, poddanej mocy śmierci i grzechu należących do wężaRozdz. 84,4.. Analizując dziewicze narodziny Chrystusa, wprowadził przeciwstawienie Ewa-Maryja, pisząc, że Ewa była nienaruszoną dziewicą, lecz kiedy poczęła słowo węża porodziła nieposłuszeństwo i śmierćDialog z Żydem Tryfonem, rozdz. 100,4–5..