29., od 25 października 1745 pułkownik artylerii konnej, później generał-major wojsk koronnych od 1750 oraz generał-lejtnant wojsk koronnych od 1754 roku, generał major wojsk koronnych od 1749 rokuTomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717-1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura - urzędy - prawo - finanse, Zabrze 2011, s. 468., komendant fortec pogranicznych w latach 1751–1764Tomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717-1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura - urzędy - prawo - finanse, Zabrze 2011, s. 464..
Był bibliofilem i kolekcjoneremWiesław Bondyra, Reprezentacja sejmowa Rusi Czerwonej w czasach saskich, Lublin 2005, s. 30..
Ciało jego zostało pochowane u Franciszkanów w Kamieńcu Podolskim, serce zaś w kościele św. Stanisława w CzortkowieFedoryszyn, s. 409..
Ożenił się w 1748 roku z Ewą Kaniewską (herbu NałęczAdam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 9. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1906, s. 223.) i miał z nią dzieci: Wincenty Gaweł – starosta rychlinieckiFedoryszyn, s.