thumb|Schemat ładowania broni odprzodowej (w systemie rozdzielnego ładowania) Broń odprzodowa – broń palna ładowana od strony wylotu lufy (od przodu). Pierwszy rodzaj broni palnej, używanej od początku jej wynalezienia po koniec XIX w. obejmując zarówno działa jak i broń strzelecką. Od połowy XIX w. wypierana przez broń odtylcową, aż do niemal całkowitego zaniku jej stosowania. Współcześnie broń odprzodową stanowią jedynie moździerze i niektóre typy granatników.
Historia thumb|Przekrój załadowanej armaty odprzodowej. Widoczna:1) kula armatnia 2) przybitka 3) worek z ładunkiem miotającym thumb|XVII w. Muszkiet, przykład historycznej strzeleckiej broni odprzodowej Pierwotnie ładowanie broni odprzodowej opierało się na systemie rozdzielnym, co było bardzo czasochłonne. System ten wymagał umieszczenia kolejno w lufie wszystkich elementów jednostki amunicji koniecznej do oddania strzału: wsypania prochu, wciśnięcia przybitki, pocisku (ewentualnie uszczelnianego dodatkowo flejtuchem) i ubicia tych elementów stemplem. Z czasem system ten usprawniono wprowadzając gotowe pakiety w formie patronów, jednak nadal ładowanie tak skonstruowanej broni wymagało znacznego czasu.