thumb|Dyliżans w Hospental, Szwajcaria
Dyliżans ( „skwapliwość, pośpiech”, z „dokładność, sumienność”) – duży zamknięty kołowy pojazd konny (przeważnie cztero- lub sześciokonny) używany od połowy XVI wieku do połowy XIX wieku do przewozu pasażerów i przesyłek pocztowych na stałych trasach obsługiwanych według ustalonego rozkładu jazdy.
W pojeździe znajdowały się przedziały dla kilkunastu osób. Z przodu na tak zwanym koźle siedzieli konduktor i woźnica, natomiast z tyłu pojazdu oraz na dachu były miejsca przeznaczone na przesyłki i bagaże pasażerów. Kabina do XVIII wieku była zawieszona na skórzanych pasach, później resorowana, występowała w wielu odmianach, np. z przykrytą częścią środkową oraz odkrytymi przodem i tyłem. Do czasu wprowadzenia kolei był to najszybszy i najwygodniejszy środek lokomocji w Europie i Ameryce Płn.
Dyliżans wprowadzono we Francji w XVI wieku. Pierwsze dyliżanse w służbie pocztowej pojawiły się w 1640 roku w Anglii. W XVII wieku upowszechniły się w całej zachodniej Europie. Kursowały według ustalonego planu jazdy, służąc do przewozu pasażerów i przesyłek pocztowych na długich trasach krajowych i zagranicznych.