thumb|Diabolo thumb|Rycina z 1812 roku – kobieta z diabolo thumb|Popis żonglerski
Diabolo – zabawa zręcznościowa wymyślona ok. 2000 roku p.n.e. w Chinach, polegająca na obracaniu za pomocą dwóch kijków połączonych ze sobą cienką linką, zabawki w kształcie klepsydry, zwanej właśnie diabolo. W 1906 roku Francuz Gustave Philippart opracował diabolo składające się z dwóch połączonych ze sobą za pomocą śruby metalowych półkul. Z czasem zaczęto stosować półkule z tworzyw sztucznych (najczęściej z gumy).
Zabawa polega na tym, żeby nadać diabolo ruch obrotowy tak, aby trzymało się stabilnie na lince, którą kontroluje się poprzez drewniane, aluminiowe, karbonowe lub wykonane z włókna szklanego kijki. Gdy diabolo jest już rozpędzone, można wykonywać nim różne triki, jak np. podrzucanie w górę (throw) lub robienie różnych pętelek ze sznurka tak, aby zabawka nadal się kręciła (cross, wrap), a sam sznurek nabrał kształtu, na przykład koperty.