Zajmował się w tym okresie po trosze dziennikarstwem i cały czas tworzył poezję.
W 1942 roku ukazało się w Londynie, następnie w Dublinie, jego bodaj najważniejsze dzieło: czternastoczęściowy poemat epicki zatytułowany The Great Hunger, którego tytuł przywodzi na myśl klęskę głodu, jaka dotknęła Irlandię w XIX wieku, a dotyczący seksualności i związanych z nią frustracji. Utwór ten, ceniony m.in. przez Franka O’Connora i George’a Yeatsa, zwrócił też uwagę cenzury.
W 1947 roku wyszedł zbiór pt. A Soul for Sale, a w 1948 realistyczna powieść Tarry Flynn, ta ostatnia również na krótko zakazana przez cenzurę.
W 1952 roku jedna z dublińskich gazet przedstawiła go w jednym z artykułów jako alkoholika, wystosował więc przeciw niej pozew, lecz przegrał sprawę sądową. W 1955 roku zdiagnozowano u niego raka płuc i zmuszony był poddać się operacji usunięcia płuca. Smutnym wydarzeniom w życiu osobistym towarzyszyły jednak w tym okresie odnowa i sukces twórczy.