Współgra to z niektórymi hipotezami dotyczącymi kierunków rozprzestrzeniania się języków afroazjatyckich, do których należą języki semickie. Za praojczyznę tych pierwszych uznaje się często tereny Rogu Afryki. Zgodnie z tą hipotezą pierwotny język praafroazjatycki rozpadł się w wyniku wędrówek posługujących się nim ludów na Półwysep Arabski oraz na zachód ku zachodnim wybrzeżom Afryki. Język egipski uważany jest przez niektórych za powstały w wyniku nałożenia się późnych (egipsko-semickich) dialektów języka praafroazjatyckiego na nilo-saharyjski substrat językowy, nie można więc wykluczyć migracji ludów z Półwyspu Arabskiego w kierunku Egiptu na początku V tysiąclecia p.n.e., w wyniku czego język prasemicki oddzielił się od staroegipskiego. Inne hipotezy umiejscawiają wprawdzie praojczyznę języka praafroazjatyckiego na obszarach Bliskiego Wschodu, w tym Półwyspu Arabskiego, są one jednak mniej popularne.
W świetle wspomnianych wyżej wyników badań lingwistycznych Josepha Greenberga, wczesne dialekty egipsko-libijsko-berberskie oddzieliłyby się od języka praafroazjatyckiego jako pierwsze w wyniku wędrówki ludów z Rogu Afryki do Egiptu i dalej na zachód.