Jako gubernator pamiętany jest przede wszystkim jako ten, który korzystając ze swoich prerogatyw zalecił zamianę wszystkich wyroków śmierci na kary więzienia. Należy przy tym nadmienić, iż od 1947 (ostatni wykonany wyrok), kara śmierci w Massachusetts była nieformalne, acz faktycznie, zawieszona. Niebawem zresztą zniesiono ją ostatecznie.
Kadencje Peadbody’ego, która rozpoczęła się dn. 5 stycznia 1963, zakończyła się 3 stycznia 1965. Gubernatorem ponownie został Volpe.
W 1966 Peabody kandydował z ramienia demokratów do Senatu Stanów Zjednoczonych, ale poniósł porażkę. Zwycięzcą został republikanin Edward Brooke, który był pierwszym afroamerykaninem wybranym do tej izby.
W 1983 przeprowadził się do Hollis w New Hampshire, gdzie również bezskutecznie próbował sił w różnych wyborach na urzędy lokalne i stanowe. W wyborczym roku 1972 bez powodzenia ubiegał się o nominację demokratów na urząd wiceprezydenta. Jego hasło brzmiało wówczas: „Endicott Peabody – numer jeden dla pracy numer dwa” (Endicott Peabody, the number one man for the number two job).