240 p.n.e.) obecnie uważana za kontynuację sthaviravādy i vibhajjavādy – w III wieku p.n.e. rozwijała się głównie na Sri Lance Mahavihara Sagaliya Mahaviharavasa (X wiek n.e) Vajraparvata (I poł. IX wieku n.e) Dhammaruci Pamsukulika (IX wiek n.e)
Obecnie jedyną szkołą, jaka pozostała spośród wszystkich szkół sthaviravady, jest theravada występująca w Tajlandii, Sri Lance, Birmie, Kambodży, Laosie i Bangladeszu. Bardzo często theravada jest utożsamiana z „hinajaną”, lecz nie jest to słuszny pogląd, gdyż theravada nie była określana jako „hinajana”.
Mahāsaṃghika Szkoła ta dała początek tradycji mahajany. Podział szkół:
Ekavyahārika Golulika lub Gokutika Bahuśrutīya Prajñaptivāda Cetiyavāda Caitika – dała początek czterem szkołom śaila około I wieku n.e. Purvasaila Aparaśaila Rajagirika Siddhartika
Bibliografia Mapa rozwoju szkół wczesnego buddyzmu