Historia Iławy – dzieje Iławy, miasta lokowanego w 1305 roku przez komtura krzyżackiego Sieghonda von Schwarzburga. thumb|250px|Iława w roku 1910 thumb|250px|Plan Iławy z 1753 r. Pierwsze wzmianki Najwcześniej umocnionym miejscem w okolicy dzisiejszej Iławy był słowiański gród nad Jeziorem Silm koło wsi Kamionka położony przy drodze z Ziemi chełmińskiej do PomezaniiJ. Bojarski, Z badań nad pograniczem słowiańsko-pruskim we wczesnym średniowieczu, Studia nad średniowiecznym osadnictwem, Toruń 2002, t. 4, s. 9–28. Pierwsze wzmianki o ziemiach, na których leży Iława sięgają roku 1226, kiedy Konrad I mazowiecki wydał dokument, zapowiadający przybycie Krzyżaków na te tereny. Mieli oni chrystianizować pogan, którzy władali także terenami, na których obecnie leży Iława. Po opanowaniu przez Krzyżaków i podboju Prus w 1283 obszar ten objęty został akcją kolonizacyjną.
Miasto założył komtur krzyżacki Sieghard von Schwarzburg w 1305. W tym samym roku Iława otrzymała prawa miejskie. Położenie geograficzne (teren otoczony wodami, więc łatwy w obronie) oraz ulokowanie miasta w miejscu dawnej staropruskiej osady rybackiej zdecydowały o lokalizacji miasta w tym miejscu. Iława znajdowała się na terytoium krainy Prusy Górne.