De opificio mundi („O stworzeniu świata”) – dzieło filozoficzne Filona z Aleksandrii, będące komentarzem biblijnej Księgi Rodzaju. Należy ono do zbioru pism Filona przeznaczonych dla Żydów znających prawo mojżeszowe, jak również dla osób wywodzących się z kultury helleńskiej, które mogły przejawiać zainteresowanie judaizmem.
Treść Dzieło Filona jest komentarzem i interpretacją opisu stworzenia świata zawartego w Księdze Rodzaju. Świat według filozofa został stworzony przez Boga w akcie łaski i dobroci. Po stworzeniu Bóg zaczął rządzić światem, ma wpływ na jego losy, Filon porównuje go do sternika lub woźnicy. Świat materialny został stworzony w sześć dni: Dzień 1 – stworzenie nieba Dzień 2 – stworzenie wody na ziemi Dzień 3 – stworzenie roślinności na ziemi Dzień 4 – stworzenie gwiazd i innych ciał niebieskich Dzień 5 – stworzenie zwierząt (w kolejności: wodne, ptactwo, lądowe) Dzień 6 – stworzenie człowieka Filozof zakłada nieistnienie czasu przed stworzeniem świata. Pierwszy człowiek był jego zdaniem najdoskonalszym człowiekiem pod względem budowy ciała i duszy, praojcem rodzaju ludzkiego. Zakłada również wyjątkowość człowieka wśród stworzeń bożych.