Mei Yingzuo w swoim Leksykonie (字彙) ograniczył liczbę kluczy do 214; system Meia został użyty również w wielkim Słowniku Kangxi z 1716 roku (nazwa pochodzi od cesarza Kangxi z dynastii Qing), dlatego odtąd zaczęto go nazywać Kluczami Kangxi. Klucze Kangxi to dziś ciągle popularny system kluczy, na którym bazuje wiele współczesnych słowników; po uproszczeniu chińskiego pisma w latach 50. XX wieku próbowano również zmniejszyć liczbę kluczy. W wielu słownikach wydawanych w ChRL wynosi ona obecnie 189. Słowniki na ogół zachowują wprowadzoną przez Mei Yingzuo zasadę, że pod konkretnym kluczem znaki uporządkowane są według liczby kresek.
„Klucz” w innych językach europejskich W większości języków europejskich termin 部首 jest tłumaczony na słowa pochodzące od łacińskiego radix (korzeń), np. ang. radical. W Polsce utarło się jednak tłumaczenie klucz przyjęte przez sinologię rosyjską i francuską. Inne czasem stosowane określenie to pierwiastek.
Warto pamiętać, że chiński podział na klucze jest również używany w przypadku kanji i hancha.
Klucze
Przypisy
Bibliografia Mieczysław Künstler, Pismo chińskie, PIW, Warszawa, 1970
Linki zewnętrzne O kluczach w serwisie Chinaknowledge
Kategoria:Pismo chińskie