Winsock 2 był wstecznie zgodnym rozszerzeniem Winsock 1.1. Dodał obsługę niezależnego od protokołu rozwiązywania nazw, asynchroniczne operacje z powiadomieniami przez zdarzenia oraz funkcje kończące (?), implementacje warstwowych protokołów, multicasting oraz QoS. Sformalizowana została także obsługa wielu protokołów, w tym IPX/SPX oraz DECnet. Nowa specyfikacja pozwalała na opcjonalne współdzielenie gniazdek między procesami, warunkowe przyjmowanie nadchodzących połączeń i przeprowadzanie pewnych operacji na grupach gniazdek zamiast na każdym z osobna. Choć nowa specyfikacja istotnie się różniła od specyfikacji Winsock 1.x, zapewniała zgodność wsteczną na poziomie binarnym i źródeł.
Wersje 2.0.x (od maja 1994) miały status wewnętrznego szkicu i nie zostały ogłoszone jako publiczne standardy. Wersja 2.1.0 (styczeń 1996) była pierwszym publicznym wydaniem specyfikacji Winsock 2. Wersja 2.2.0 (maj 1996) zawierała wiele małych poprawek, wyjaśnień i zaleceń odnośnie do użycia. Była też pierwszą wersją nie obsługującą 16-bitowych aplikacji. Wersja 2.2.1 (maj 1997) i wersja 2.2.2 (sierpień 1997) wprowadziła niewielkie rozszerzenia funkcjonalności.