Dowódcami tych oddziałów byli funkcjonariusze MO, czasowo do nich oddelegowywani.
Oddziały ROMO tworzone były przez Wojewódzkie Komendy MO, następnie od 1983 przez Wojewódzkie Urzędy Spraw Wewnętrznych, a po zmianach ustrojowych w latach 90. XX wieku przez komendy Policji. Podstawową jednostką były kompania, czasami tworzono również bataliony. Żołnierze rezerwy powoływani byli na czas wyznaczony do realizacji zadań. ROMO najbardziej było widoczne podczas stanu wojennego. Było wykorzystywane do patrolowania miast, a także do służby na punktach blokadowych i kontrolnych na drogach. W następnych latach było używane m.in. do zabezpieczania wizyt Jana Pawła II w Polsce. Ostatecznie oddziały ROMO rozwiązano po utworzeniu Policji i jednostek Prewencji w latach 90. XX wiekuPatryk Pokwicki, Ewolucja Oddziałów Prewencji oraz Samodzielnych Pododdziałów Prewencji Policji w Latach 1990–2016, „Studia nad bezpieczenstwem”, 2018, ISSN 2543-7321..
Użyteczność oddziałów tworzonych przymusowo, w obliczu powszechnej niechęci powoływanych żołnierzy rezerwy wobec Milicji Obywatelskiej była bardzo niska. Próby kierowania ich przeciw demonstrującym na ulicach cywilom kończyły się niepowodzeniem wobec faktu, że formacja ta była bardzo słabo wyszkolona i wyposażona.
Zobacz też ZOMO ORMO NOMO
Przypisy
Kategoria:Milicja Obywatelska Kategoria:Stan wojenny w Polsce 1981–1983