mały|Grób Andrzeja Miłosza na cmentarzu Powązkowskim Andrzej Miłosz (ur. 19 września 1917 w Rżewie, zm. 21 września 2002 w Warszawie) – polski dziennikarz, publicysta, tłumacz, reżyser filmów dokumentalnych, autor audycji i słuchowisk radiowych.
Życiorys Urodził się w rodzinie Aleksandra Miłosza (1883–1959), inżyniera budowy dróg i mostów, i Weroniki z domu Kunat (1887–1945). Młodszy brat Czesława. Późną jesienią 1926 roku wraz z rodzicami oraz babką Stanisławą przeprowadzili się z Wilna do Suwałk. W latach 1926–1937 uczęszczał do Gimnazjum Męskiego im. Karola Brzostowskiego (obecnie I Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej w Suwałkach). Ukończył Akademię Nauk Politycznych w Warszawie. Studiował także socjologię na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutował jako reportażysta i publicysta w 1937 roku na łamach prasy. W latach 1938–1939 był członkiem redakcji pisma „Orka na ugorze”. W czasie II wojny światowej był żołnierzem ZWZ i AK w Wilnie i na Litwie. Organizator pierwszych szlaków kurierskich na Wileńszczyźnie, udzielał pomocy polskim oficerom w ucieczce z obozów internowania. W 1943 roku przemycił do Warszawy ukrytych w ciężarówce wileńskich Żydów Seweryna Trossa i jego żonę. W Warszawie Czesław Miłosz przyjął Trossów, znalazł im kryjówkę i wsparł finansowo.