Bitwa pod Krefeld – starcie zbrojne, które miało miejsce 23 czerwca 1758 roku podczas wojny siedmioletniej.
Hanowerska armia dowodzona przez Ferdynanda, brata księcia Brunszwiku Karola I, zmusiła do wycofania się armię francuską generała de Clermonta za Ren.
Opis bitwy Armia Ferdynanda (25 000 piechoty i 8 000 kawalerii) po przedostaniu się na lewy brzeg Renu znalazła się na pozycji zagrażającej granicom Francji. Clermont (36 000 piechoty i 11 000 kawalerii), który niedawno zastąpił de Richelieu na stanowisku dowodzącego armii francuskiej, usiłował przeszkodzić Ferdynandowi w jego natarciu. Wybrał pozycję obronną po południowej stronie murowanego kanału biegnącego prosto ze wschodu na zachód. Ten murowany kanał tworzył naturalną umocnioną pozycję, której Clermont zamierzał bronić.
Ferdynand Brunszwicki po sforsowaniu Renu maszerował na Roermond, by opanować znajdujące się tam francuskie magazyny wojskowe. Zagradzająca mu drogę armia francuska zwrócona była frontem na północ, osłonięta przez tzw.