Kariera kosmonauty i służba w Centrum Przygotowań Kosmonautów 1965 – 28 października został przyjęty do trzeciej grupy kosmonautów radzieckich sił powietrznych. Był jednym z 22 zatwierdzonych kandydatów. 1965 – 1967 – przeszedł ogólne przeszkolenie do lotu w kosmos. 1968 – 1972 – wraz z innymi kosmonautami szkolił się w ramach programów: wojskowej stacji kosmicznej Ałmaz oraz 7K-WI (wojskowa wersja Sojuza). Uczestniczył, jako operator łączności, w kierowaniu lotami statków kosmicznych Sojuz 1, Sojuz 3 oraz grupowego lotu Sojuzów 6, 7 i 8.Przeżył śmierć kliniczną po porażeniu prądem w czasie prac z wyposażeniem elektrycznym naziemnego kompleksu śledzącego w Eupatoria (obecnie Ukraina). 1972 – 1973 – razem z Walerijem Rożdiestwienskim w czwartej (rezerwowej) załodze przygotowywał się do lotu na stację kosmiczną Ałmaz (ОПС-101 „Алмаз”). Niestety kilkanaście dni po starcie, w kwietniu 1973, stacja (oficjalnie nosiła nazwę Salut 2) uległa rozhermetyzowaniu i wszystkie loty załogowe w jej kierunku zostały odwołane. 1973 – 1974 - podobnie jak poprzednio, razem z Walerijem Rożdiestwienskim, rozpoczął przygotowania do lotu na pokładzie drugiej stacji kosmicznej typu Ałmaz (ОПС-101-2 «Алмаз»). Po wyniesieniu na orbitę stacja otrzymała oficjalną nazwę Salut 3. Obaj stanowili trzecią (rezerwową) załogę misji Sojuz 15.