W 1372 r. za swe zasługi Jan został wyniesiony do stanu szlacheckiego. W drugim przywileju lokacyjnym Olsztyna z 4 maja 1378 r. Jan z Łajs występuje już jako "rycerz" i sołtys Olsztyna. Dla Jana i jego potomków z Różnowa oznaczało to obowiązek stawiania się z ekwipunkiem w razie wojen w szeregach chorągwi kapitulnej (ze źródeł wiadomo, że chorągiew kapitulna brała udział po stronie krzyżackiej w bitwie pod Grunwaldem w 1410 r.)
Jan z Łajs wymieniony jest w dokumentach z 1378 r. jako rozjemca w sporze o delimitację Puszczy Galindzkiej w okolicy Pasymia, prowadzonym pomiędzy biskupem warmińskim Janem Stryprockiem a wielkim mistrzem krzyżackim Winrychem von Kniprode. Po raz ostatni Jan z Łajs jest wymieniony w źródłach w 1388 roku jako świadek w ustaleniu wewnętrznych granic pomiędzy dobrami kapitulnymi a biskupimi za panowania biskupa Henryka Sorboma. Prawdopodobnie zmarł krótko później.