thumb|Nagrobek z Hiszpanii odwołujący się do Dis Manibus sacrum Many – w wierzeniach Rzymian duchy zmarłych przodków będące bóstwami opiekuńczymi domu.
Były personifikacją „dobrych” dusz zmarłych członków rodziny. Nazwa ich powstała w wyniku przeciwstawienia, określającego je jako „dobrotliwe” (manes) dla odwrócenia ich niełaski a zjednania przychylności. Wywodzone niekiedy od Matki Manów, należały do opiekuńczych geniuszów rzymskiego domostwa i jako takie odbierały również cześć podczas Compitaliów związanych z kultem larów. Rzymianie później nazywali tak jedynie dusze ubóstwionych zmarłych (di manes – dobre bóstwa) jako mieszkańców świata podziemnego (Orkusu). Wymieniono je już w Prawie dwunastu tablic z V wieku p.n.e. Nie mają odpowiednika w wierzeniach GrekówRzymskie epitafia, zaklęcia i wróżby (opr. Lidia Storoni Mazzolani). Warszawa: Czytelnik, 1990, s. 12..