Należą do nich Airblue i Shaheen Air International, a także kilku przewoźników czarterowych.

Budynek jest połączony poprzez połączenie korytarzy dwóch satelitów, z których każdy posiada osiem rękawów. Satelita wschodni jest przeznaczone wyłącznie do obsługi operacji międzynarodowych. Satelita zachodni jest używana do operacji krajowych, a także niektórych operacji międzynarodowych. Osiąga się to poprzez swobodne ustawienie bram. Dwa satelity zapewniają salony wylotów do budynku terminalu, a także sklepy, mobilne punkty ładowania i punkty przekąskowe.

Jinnah Terminal został ukończony w 1992 roku kosztem 100 mln USD - w tym czasie najdroższy projekt budowlany w Pakistanie. NESPAK (National Engineering Services Pakistan) i Airconsult (Frankfurt, Niemcy) był odpowiedzialny za architekturę i planowanie terminalu. Sogea Construction, francuska firma była wykonawcą. Mukhtar Husain (NESPAK) był główny architektem nowego terminalu.