Jerzy Karol Ablewicz (ur. 1 listopada 1919 w Krośnie, zm. 31 marca 1990 w Tarnowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor filozofii, biskup diecezjalny tarnowski w latach 1962–1990, arcybiskup ad personam od 1987.
Życiorys Urodził się 1 listopada 1919 w Krośnie w rodzinie Aleksandra, urzędnika, i Emilii z domu Ekiert. Jego starszy brat Adam również został księdzem. Kształcił się w Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Kopernika w Krośnie. W 1937 złożył egzamin dojrzałości. Należał do Sodalicji Mariańskiej. W 1937 rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Instytucie Teologicznym w Przemyślu i formację kapłańską w tamtejszym Wyższym Seminarium Duchownym. Po zamknięciu seminarium we wrześniu 1939 wznowił studia w maju 1940 w Brzozowie. Tamże w kaplicy seminaryjnej w willi Anatolówka 3 marca 1943 został wyświęcony na prezbitera przez biskupa diecezjalnego przemyskiego Franciszka Bardę. Inkardynowany został do diecezji przemyskiej. Od 1946 kontynuował studia na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie w 1949 na podstawie dysertacji Tomistyczna metafizyka dobra uzyskał doktorat z filozofii.