Baratier, 1852..
Uroczystość poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego pod budowę nowej świątyni odbyła się 25 maja 1852 roku. Wkrótce, biskup, po zaciągnięciu opinii w kręgach kapłańskich w swojej diecezji, powołał do istnienia wspólnotę Misjonarzy Matki Bożej z La Salette. Biskup w styczniu oraz w lutym 1852 r., jeszcze przed oficjalnym zatwierdzeniem wspólnoty misjonarskiej, wybrał 5 księży ze swojej diecezji i zaprosił ich do współpracy organizacyjnej w tworzeniu wspólnoty. Nominacje otrzymali: ks. Piotr Archier (1815–1899), ks. Celestyn Bonvallet (1823–1890), ks. Bernard Burnoud (1807–1860), ks. Franciszek Denaz (1811–1857), ks. Michał Sibillat (1815–1870). Zamieszkali tymczasowo w baraku naprędce sklejonym z desek. Prowadzili życie surowe i pełne wyrzeczeń. Początkowo nie składali oni ślubów zakonnych, prowadzili jednak życie wspólne, spieszyli z pomocą duchowną pielgrzymom, przybywającym licznie na górę. Pierwszym przełożonym i odpowiedzialnym za tę wspólnotę był ks. Bernardin BurnoudKs. Bernardin Burnoud (1807–1860) urodził się w 1807 roku. Święcenia kapłańskie otrzymał 22 lipca 1832 roku. Był kanonikiem i proboszczem w Corbelin i brał udział w pielgrzymce na La Salette 19 września 1847 roku. Powołany pod koniec stycznia 1852 roku przez biskupa Grenoble na misjonarza La Salette.