Cmentarz nie służył tylko katolikom, bowiem raciborscy ewangelicy użytkowali 1/3 nekropolii położoną od północy, niedaleko byłego szpitala. Przez wiele lat sprawa własności gruntu była nieuporządkowana, bowiem teren stracił swojego dawnego właściciela, wdowa po Tomaszu Moczygembie, Anna odsprzedała go farbiarzowi Franciszkowi Kowalikowi. Właściciele tego terenu zmieniali się wielokrotnie. Ostatecznie teren cmentarza od radcy sądowego Liebiga wykupił senator (bowiem tak w tamtych czasach nazywali się członkowie rady miejskiej), Karol Tlach, który pochodził z zasłużonej dla miasta rodziny rzeźników. Działka została nabyta za tysiąc talarów w maju 1851 roku, a właściciel przekazał ją jako współwłasność parafii katolickiej i ewangelickiej. Obszar cmentarza wielokrotnie powiększano o sąsiednie działki, aż nekropolia osiągnęła powierzchnię trzech hektarów. W czerwcu 1881 roku zniesiono współwłasność i teren cmentarza podzielono między dwie parafie.
15 maja 1832 roku dokonano poświęcenia kamienia węgielnego pod kaplicę cmentarną, która została wzniesiona w stylu greckim według projektu Bogumiła Tschecha. 4 listopada 1832 roku ks. prałat Jan Nepomucen Zolondek dokonał poświęcenia wybudowanej kaplicy.