Kolejne etapy zastosowania tej metody to: umieszczenie ocen jasności gwiazdy na jeden okres przyłożenie kalki technicznej i zaznaczenie na niej poszczególnych punktów wraz z osią czasu i jednostkami odwrócenie kalki na drugą stronę i przyłożenie jej do wykresu tak, aby osie czasu nałożyły się na siebie przesunięcie kalki w taki sposób, aby obie krzywe jasności pokryły się najdokładniej jak to możliwe wykreślenie krzywej zmian (poprzez aproksymację wykreślonych punktów) określenie położenia minimum sprawdzenie o ile maksymalnie można przesunąć kalkę w obie strony od optymalnego dopasowania bez wyraźnego zepsucia jego jakości – wielkość tego przesunięcia jest miarą błędu maksymalnego momentu minimum powtórzenie oszacowanie błędu kilka razy i wyliczenie jego wartości średniej
Metoda ta może być stosowana nie tylko poprzez użycie kalki – można w tym celu wykorzystać odpowiednie oprogramowanie, pozwalające na automatycznie „odbijanie” danych, ich aproksymację oraz wyznaczanie błędu.
Kategoria:Gwiazdy zmienne Kategoria:Astronomia obserwacyjna