Po zakończeniu walk został urlopowany w celu podjęcia studiów.
Działalność niepodległościowa Do Drohobycza przybył 20 października 1918, gdzie wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. 3 listopada 1918 na czele oddziału Polskiej Organizacji Wojskowej brał czynny udział w zajmowaniu koszar w Drohobyczu, a także w rozbrajaniu ukraińskiej policji, po czym ukrywał się. Za jego ujęcie Ukraińcy wyznaczyli nagrodę. Zatrzymany przypadkowo, uciekł z transportu kolejowego. Tropiony przez ukraińskich żandarmów, 20 kwietnia 1919 przy pomocy państwa Jaklińskich z placówki Polskiej Organizacji Wojskowej w Schodnicy przedostał się przez Karpaty do Budapesztu wraz z Zygmuntem Apoloniuszem Grabowieckim i Kazimierzem Bronisławem Paszyńskim, a stamtąd do KrakowaZob. więcej: Aleksander Roman Boroński, Skok w nieznane. Z wypraw do Madziarów, s. 13–93..