Dyzma Bończa-Tomaszewski herbu Bończa, pseud. i krypt.: D. B.T.; Pisarz poematu „Rolnictwo", (ur. 1 stycznia 1749 w Sandomierskiem, zm. 1825 w Popówce, obecnie Ukraina) – polski poeta, komedio- i dramatopisarz, tłumacz, publicysta polityczny i pamiętnikarz. Sekretarz konfederacji targowickiej, uczestnik konfederacji barskiej oraz sekretarz polskiego posła w Petersburgu Antoniego Augustyna Debolego. Działacz polityczny związany ze Stanisławem Szczęsnym Potockim.
Życiorys Urodził się w dzień Nowego Roku (1749) w województwie sandomierskim, jako syn Józefa, podczaszego wiślickiego. Pierwsze nauki pobierał u jezuitów w Sandomierzu. Wkrótce potem, dzięki staraniom wuja (K. Karasia) otrzymał posadę aplikanta w kancelarii królewskiej. Podczas konfederacji barskiej porzucił służbę na dworze królewskim. Wspierał konfederatów, walcząc w ich szeregach, jako rotmistrz w oddziale C.F. Dumourieza. W maju roku 1771 odniósł rany w bitwie pod Lanckoroną, gdzie trafił też do niewoli. Uwolniony dzięki wstawiennictwu Stanisława Augusta trafił ponownie do służby królewskiej. Po kilku miesiącach (1772) wyjechał do Petersburga, aby objąć tam stanowisko sekretarza rezydenta polskiego A. Debolego.