Oblężenie Douai (pierwsze) – działania oblężnicze podczas hiszpańskiej wojny sukcesyjnej, trwające od 22 kwietnia do 25 czerwca 1710 roku. thumb|260px|Plan miasta i twierdzy Douai (1708) Ważną francuską twierdzę flandryjskiego pogranicza obległa pod koniec kwietnia silna armia cesarsko-brytyjska (160 tysięcy żołnierzy) pod wspólnym dowództwem Eugeniusza Sabaudzkiego i księcia Marlborough. Część jej sił (40 tys.) przeznaczono do bezpośrednich działań oblężniczych, podczas gdy pozostałe miały obserwować nieprzyjaciela i zabezpieczać przed 80-tysięcznymi wojskami marszałka Villarsa. Broniącym miasta i twierdzy 8-tysięcznym garnizonem francuskim dowodził generał hr. d’AlbergottiMała encyklopedia wojskowa błędnie podaje nazwisko Albergati..
Prace oblężnicze, powstrzymywane wycieczkami dokonywanymi przez obrońców, przekształciły się w wojnę minerską. 5 czerwca oblegający zdobyli pod ziemią kilka magazynów broni, a następnie części ukrytej drogi. Na powierzchni ich baterie 15 i 16 czerwca skoncentrowały ostrzał na północno-zachodnich rawelinach twierdzy, podejmując następnie (20 czerwca) szturm na trzy raweliny, z których dwa Francuzi utrzymali, a trzeci odzyskali kontratakiem. W kolejnych dniach na stokach rawelinów prowadzono prace oblężnicze, co doprowadziło do utraty 2 rawelinów (22 czerwca), a w nocy dalszych dwóch.