Pragnę ostrzec wszystkich, by nie dali się zwieść”.
Ostatecznie 8 kwietnia wielka ekspedycja ratunkowa (operacja Pegasus) dotarła do Khe Sanh, ale siły północnowietnamskie właśnie się stamtąd wycofywały. Nawet wówczas Westmoreland nie był w stanie przyznać się do pomyłki: nieprzyjacielska próba powtórzenia Dien Bien Phu zakończyła się niepowodzeniem. Obie strony twierdziły później, że osiągnęły zamierzone cele. Według danych amerykańskich ponad 8000 żołnierzy północnowietnamskich poległo, znacznie więcej odniosło rany; Amerykanie stracili 730 zabitych i 2642 rannych.
Skutki ofensywy Ofensywa Tet zakończyła się militarną porażką sił Vietcongu, które poniosły wysokie straty. Według różnych źródeł od kilkudziesięciu do około 50 tysięcy zabitych. W wyniku działań zbrojnych część oddziałów partyzanckich utraciła nawet 60–70% stanu osobowego, co doprowadziło do osłabienia struktur Wietkongu i zmniejszenia jego roli w dalszych walkach na rzecz regularnych sił północnowietnamskich. Walki spowodowały także poważne zniszczenia cywilne: zburzonych zostało około 48 tysięcy domów, a blisko pół miliona osób zostało zmuszonych do opuszczenia miejsca zamieszkania. Skutkiem politycznym ofensywy był spadek poparcia społecznego dla amerykańskiego zaangażowania w wojnę. W 1968 roku akceptacja dla działań USA w Wietnamie spadła do około 35%.