objął stanowisko kierownika działu artystycznego.

Początkowo większość jego uwagi pochłaniał Teatr Młodego Widza (później Teatr Poezji LDK), zespół, który Karliński założył na początku 1956 r. jeszcze jako pracownik Technikum Handlowego (pierwsza nazwa: Teatr Rapsodyczny w Legnicy)M. Żak, Teatr (nie tylko) Młodego Widza, „Gazeta Piastowska”, nr 490 z 29 IV–3 V 2019, s. 5.. Wystawiane przez niego przedstawienia jak np. „Dwie blizny” (grudzień 1956 r.), „Legnicka królewna” (lipiec 1957 r.) czy „Markiz de Carabas” (listopad 1957 r.) cieszyły się dużą popularnością i uznaniem ze strony lokalnych władzE. Opoczyńska, W Legnicy. Rozmowy i obserwacje, „Nowe Sygnały” 8 XII 1957, nr 49.. Pod koniec lat 50. szczególnie głośno było o organizowanych przez niego balach maskowo-kostiumowych, jak „Noc w Seraju” (luty 1958 r.) i „Sylwester u Piastów Legnickich” (grudzień 1958 r.). Wśród innych ważnych przedstawień trupy Teatru Młodego Widza można także wymienić np. „A jednak szata zdobi człowieka” (czerwiec 1960 r.), czy „Surum” (czerwiec 1961 r.)J. Kustosik, Działalność Henryka Karlińskiego w amatorskim ruchu teatralnym w Legnicy, "Szkice Legnickie" 1985, t. XI, s. 275-277.. Był też doceniany poza Legnicą – w 1963 r.