W 1404 wspomniano Mikołaja ze Spławia, który toczył proces sądowy z Pietraszem z Kobylina dziekanem poznańskim o wieś Kobyle Pole. Mikołaj utrzymany został przez sąd przy prawie niższości do wsi Kobyle Pole i ma spłacić wspomnianego Pietrasza sumą 200 grzywien. Pietrasz natomiast przed sądem przysięga, iż wydał na Kobyle Pole więcej niż 200 grzywien. Mikołaj Spławski wygrał proces ze Pietraszem o Kobyle Pole i w 1411 był dziedzicem wsi.
W latach 1424-1431 jako właściciel wsi odnotowany został Przecław Kobylepolski z Kobylego Pola. W 1427 dokonał on podziału majątku z braćmi Wojciechem i Przybysławem ze Spławia. Przecławowi przypadło Kobyle Pole i Szczepankowo wraz z młynami i stawami, zaś Wojciechowi i Przybysławowi Spławie, Żerniki i Świączyn w powiecie kościańskim. Przecław odstąpił macierzyznę swemu bratu Wojciechowi i miał wypłacić Wojciechowi i Przybysławowi 60 grzywien wyprawy ze wsi Szczepankowo. Wojciech natomiast miał dać Przecławowi drzewo i kamień na budowę izby (łac. „stuba”). W 1428 Przecław Kobylepolski toczył proces z Pawłem z Tulec o 20 grzywien. W 1429 Paweł z Tulec zeznał, że tenże zapłacił mu 20 grzywien długu ojca, o który pozywał go ze Szczepankowa.