Wasił Lewski (, w polskojęzycznych publikacjach także Wasyl LewskiZob. np. Iwan Udżiew, Bohater spod znaku lwa, przekł. Antoni Brosz, Warszawa 1960, s. 5; Ch. Botew, Wybór pism, Wrocław 1960, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, s. 50.), właściwie Wasił Iwanow Kunczew (bułg. ) (ur. w Karłowie, zm. w Sofii) – bułgarski rewolucjonista, ideolog, strateg polityczny, przywódca walk o wyzwolenie Bułgarii spod panowania Imperium Osmańskiego. Jest uznawany za bułgarskiego bohatera narodowego.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w 1837 w mieście Karłowo, w rodzinie Iwana Iwanowa Kunczewa (mistrza cechu malarzy) i Giny Wasilewej Karaiwanowej. Miał dwójkę braci i dwie siostry. Gdy miał 14 lat, zmarł jego ojciec.
W 1858 trafił do zakonu, gdzie przybrał imię Ignacy, by rok później złożyć śluby diakona. Stąd pierwszy jego pseudonim, to właśnie Diakon Ignacy. W późniejszej działalności konspiracyjnej chętnie używał tego pseudonimu, oraz jego wariacji, na przykład Diakon Wasyl. Pseudonim okazał się najtrwalszym śladem jego pobytu w zakonie, który opuścił w 1861 dla działalności patriotycznej.