Franciszek Rusek (ur. 24 marca 1924 w Sułkowicach, zm. 20 stycznia 2020 w Grodzisku Mazowieckim) – polski sędzia, prokurator generalny od 1 grudnia 1981 do 31 maja 1984, doktor nauk prawnych.
Życiorys W latach 1944–1945 przebywał na robotach przymusowych w Niemczech. Studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim i Jagiellońskim, doktorat z nauk prawnych uzyskał w 1965. Pracował w sądownictwie od 1949, był m.in. sędzią i prezesem sądów wojewódzkich w Kielcach i Poznaniu.
W 1964 został zastępcą kierownika Wydziału Administracyjnego Komitetu Centralnego PZPR, w latach 1967–1972 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości.
W latach 1972–1981 był prezesem Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego. Wchodził w skład Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce i Prezydium Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego. Wiceprzewodniczący Rady Naukowej Instytutu Badania Prawa Sądowego.
Opublikował wiele prac z prawa sądowego, m.in. Postępowanie zaoczne w procesie cywilnym (1966), Koszty sądowe w postępowaniu cywilnym. Komentarz (1976, współautor), Społeczno-polityczne założenia kodeksu pracy (1976), Ustawa o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych.