W Azji Mniejszej dotarł do Cylicji, Melitene i Tarsu, do których w ciągu 10 lat zorganizował szereg wypraw. Ponieważ nie pociągnęły ze sobą zmian terytorialnych celem ich zapewne było ściągnięcie trybutu i kontrolę szlaków handlowych. W kronikach Salmanasar III są wzmianki o srebrze i marmurze, jak również o deportacji tysięcy ludzi, głównie Aramejczyków jako siły roboczej do pracy na roli i budowy pałaców.
Za jego panowania pojawia się pierwsza wzmianka o plemionach Medów z wyprawy wojennej w rejon gór Zagros z r. 835 p.n.e. thumb|300px|stela Salmanasara III (tzw. Kurkh Monolith); zbiory British Museum w Londynie.
Relacje z Babilonią Salmanasar III utrzymywał pokojowe stosunki z królem Babilonii Nabu-apla-iddiną. W 850 r. p.n.e. interweniował na rzecz jego następcy Marduk-zakir-szumiego I, którego panowanie zostało zagrożone przez bunt młodszego brata wspieranego przez plemiona aramejskie. Po ich pokonaniu wkroczył w 849 p.n.e. do BabilonuPraca zbiorowa, Historia ..., s. 565, gdzie złożył ofiary Mardukowi w świątyni E-sagila. Następnie zwiedził główne miasta północnej Babilonii, a w sanktuariach, m.in. Kuty i Borsippy, złożył dary: Dla ludu Babilonu, chronionego przez wielkich bogów, ich awilum wydał wielką ucztę.