19.. Jakby nie było, przybycie głównej armii babilońskiej pod Harran zmusiło najprawdopodobniej wojska asyryjsko-egipskie do odwrotu. Późniejszy los Aszur-uballita II nie jest znany, gdyż ani kronika nowobabilońska, ani żadne inne źródła już o nim więcej nie wspominają.
Możliwe odniesienia w źródłach asyryjskich Niektórzy uczeni, jak Julian E. Reade, próbują utożsamiać Aszur-uballita II z nie wymienionym z imienia „następcą tronu” (mār šarri) z tekstów asyryjskich z czasów panowania króla Sin-szarra-iszkuna. O tym, iż już na początku panowania Sin-szar-iszkuna wyznaczony został oficjalny następca tronu, świadczą datowane na 626 i 623 r. p.n.e. teksty z Pałacu Północnego w Niniwie, w których niejaki Kakkulanu (Kakkulānu) nosi tytuł „dowódcy oddziałów następcy tronu” (rab kiṣri ša mār šarri). Na istnienie następcy tronu w tym okresie wskazuje też tytuł Aszur-remanni, asyryjskiego eponima (limmu) z 625 r. p.n.e., który nazywany jest „naczelnym eunuchem następcy tronu” (rab ša rēši ša mār šarri). Wczesne wyznaczenie oficjalnego następcy tronu było najprawdopodobniej próbą szybkiego rozwiązania kwestii sukcesji, która była źródłem poważnych problemów dla wcześniejszych władcówReade J.E., Assyrian eponyms ... , s.