Zwolniono go we wrześniu 1986 na mocy amnestii. Kontynuował działalność w KPN, był zatrzymywany przez funkcjonariuszy SB. W 1987 otworzył w swoim mieszkaniu jawne biuro KPN w Warszawie. Na III kongresie tej organizacji w lutym 1989 został ponownie członkiem rady politycznej.

W czerwcu 1989 bezskutecznie kandydował z rekomendacji KPN w wyborach do Sejmu kontraktowego; otrzymał wówczas 3607 głosów (3,7%).

III Rzeczpospolita W latach 1991–1997 przez dwie kadencje z ramienia KPN sprawował mandat posła na Sejm. Był w tym okresie przewodniczącym klubu parlamentarnego partii. Do 1996 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych. W I kadencji przewodniczył komisji opracowującej ordynację wyborczą do parlamentu, reprezentował też Sejm RP w Zgromadzeniu Parlamentarnym NATO. W 1997 zrezygnował z członkostwa w KPN i wycofał się z działalności politycznej.