Andrzej Antoni Ostoja-Owsiany (ur. 16 czerwca 1931 w Warszawie, zm. 9 kwietnia 2008 w Łodzi) – polski polityk i pisarz, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, przewodniczący Rady Miejskiej w Łodzi I kadencji (1990–1994), poseł na Sejm II kadencji, senator IV kadencji.
Życiorys Syn Adama i Lucyny. W latach 1943–1945 był łącznikiem Armii Krajowej o pseudonimie „Jędruś”. Od 1945 do 1947 walczył jako żołnierz Konspiracyjnego Wojska Polskiego w oddziale Stanisława Sojczyńskiego (ps. „Warszyc”).
Członek Związku Młodzieży Polskiej w latach 1948–1957. W 1950 zdał maturę w I Państwowym Liceum i Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. W 1957 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1956–1957 był współorganizatorem i jednym z przywódców Związku Młodych Demokratów. Działał w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, wchodził w skład rady ZINO. Na początku lat 80. członkiem Konfederacji Polski Niepodległej (należał do rady politycznej tej partii). W latach 1980–1981 był doradcą NSZZ „Solidarność” w Łodzi. W latach 1979–1981 współredagował niezależny kwartalnik społeczno-polityczny „Aspekt”. Pod pseudonimem publikował w piśmie KPN „Droga” oraz w piśmie związkowym „Przedświt”. W 1981 został współzałożycielem Społecznego Komitetu Pamięci Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi.