Hedajat występował przeciw irańskiemu porządkowi społecznemu, duchowieństwu i monarchii. W 1950 ponownie wyjechał do Paryża, gdzie rok później popełnił samobójstwo, odkręcając kurek z gazem w kuchni swojego mieszkania.
Pochowany został na cmentarzu Père-Lachaise.
Dzieła Literatura piękna Zende be gur (Pochowany żywcem) – 1930zawiera opowiadania: Zende be-gur, Hadżdżi Morad, Asir-e faransawi, Dawud-e gużposzt, Madlin, Ataszparast, Abdżi chanum, Mordechorha; w drugim wydaniu (Teheran, 1952) dodane Ab-e zendegi Saje-je Moqol (Cień Mongoła) – 1931 Se qatre chun (Trzy krople krwi) – 1932zawiera opowiadania: Se qatre chun, Gerdab, Dasz Akol, A'in-e szekaste, Talab-e amorzesh, Lale, Suratakha, Changal, Mardi ke nafsasz ra koszt, Mohallel, Godżaste Deż Saje-je rouszan (Światłocień) – 1933zawiera opowiadania: S.G.L.L., Zani ke mardesz ra gom kard, Arusak-e poszt-e parde, Afarinegan, Szabha-je Waramin, Acharin labchand, Pedaran-e Adam Alawije chanum (Pani Alawije)Waq Waq Sahab (Pan Piszczałka) – 1933 Buf-e kur (Ślepa sowa) – 1937 Sag-e welgard (Bezdomny pies) – 1942zawiera opowiadania: Sag-e welgard, Don Żuan-e karadżi, Bombast, Katia, Tacht-e Abunasr, Tadżalli, Tarikchane, Mihanparast Welengari (Ploteczki) Ab-e zendegi (Woda życia) – 1944zawiera opowiadania: Morq-e ruh, Zir-e bute, Farhang-e Farhangestan, Dast bar qaza,