Można też założyć, że wyprawy te były odpowiedzią na działania Urartu, które – wykorzystując rebelię w Asyrii – przejąć mogło kontrolę nad pewnymi terenami należącymi wcześniej do Asyrii.
Wyprawy do Babilonii (814-811 p.n.e.) Trzy wyprawy wojenne przeciw Babilonii, które miały miejsce w ostatnich latach życia Szamszi-Adada V, przerwały długotrwałe pokojowe relacje panujące pomiędzy oboma państwami. Ojciec i dziad tego władcy obaj podpisali traktaty pokojowe z Babilonią i traktatów tych przestrzegali. Szamszi-Adad V również podpisał wprawdzie traktat pokojowy z babilońskim królem, ale wydarzenia w Asyrii zmusiły go do przyjęcia w nim roli podrzędnej. Powodem inwazji mogła być urażona duma władcy asyryjskiego, a także być może pogorszenie stosunków pomiędzy oboma państwami po objęciu tronu Babilonii przez nowego władcę Marduk-balassu-iqbi. Za każdym razem atak na Babilonię wychodził ze wschodu, z rejonu gór Zagros, na wschód od Tygrysu. Za każdym razem Elam przychodził też Babilonii z pomocą. W trakcie pierwszej z tych wypraw wojennych, mającej miejsce w 814 r. p.n.e., Szamszi-Adad V zaatakował północno-wschodnią Babilonię. Zaatakowanemu Marduk-balassu-iqbi z pomocą przyszli Chaldejczycy, Aramejczycy, Elamici i mieszkańcy krainy Namri.