Później, zimą z 1775 na 1776, Henry Knox i jego wojska inżynieryjne, używając sań przywieźli ciężkie działa zdobyte po zajęciu Fortu Ticonderoga przez oddziały Ethana Allena i Benedicta Arnolda. Działa przetransportowano po lodzie na zamarzniętej rzece Connecticut i ustawiono na pozycjach w Cambridge 24 stycznia 1776 roku. Kilka tygodni później, 5 marca, dzięki żelaznej dyscyplinie i szybkości Armia Kontynentalna Waszyngtona zajęła wzgórza Dorchester w ciągu jednego manewru wojsk, całkowicie omijając Boston. Miasto i garnizon było zagrożone ostrzałem artyleryjskim. Brytyjska flota znajdowała się w płytkim porcie, miała ograniczoną możliwość manewru i nie mogła wspierać obrony miasta. Brytyjczycy nie wiedzieli, że Waszyngton nie jest przygotowany do oblężenia miasta i nie ma nawet wystarczającej ilości prochuRebels & Redcoats The American Revolutionary War, Hugh Bicheno, HarperCollinsPublishers, Londyn 2004, strona 40.
Mimo przewagi liczebnej (11 tys. Brytyjczyków przeciwko 9 tysiącom ludzi Waszyngtona), w uzbrojeniu i wyszkoleniu, generał Howe zdecydował o ewakuacji armii i floty (oraz około 1000 lojalistów) do Halifaxu w Nowej Szkocji.