Śmierć Trompa trzymano w tajemnicy aby zachować wysokie morale wśród floty holenderskiej, lecz późnym popołudniem 12 okrętów zostało zatopionych lub zdobytych przez Anglików i Holendrzy zostali zmuszeni do odwrotu do Texel. Angielska flota z powodu pokaźnych uszkodzeń musiała wrócić do portu dla dokonania napraw, zdejmując w ten sposób na pewien czas blokadę wybrzeży Holandii.
Najdziwniejsze jest to, że obie strony uważały się za zwycięzców w tej bitwie: Anglicy z powodu swej przewagi taktycznej, Holendrzy z powodu osiągnięcia celu swego ataku, którym była likwidacja blokady holenderskich wybrzeży. Śmierć Trompa była ciężkim ciosem dla Holendrów. Niewielu w tym momencie wierzyło w zwycięstwo nad Anglią. Frakcja Oranżystów straciła polityczne wpływy i Johan de Witt pragnął dać traktatowe zapewnienia dla Cromwella, że infant Wilhelm III Orański nigdy nie zostanie stadhouderem, co mogłoby przemienić Holandię w bazę dla restauracji panowania w Anglii dynastii Stuartów. Negocjacje pokojowe ruszyły pełną parą, doprowadzając do traktatu pokojowego w Westminster w 1654.
Bibliografia Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I.
Kategoria:Bitwy na Morzu Północnym Kategoria:Bitwy w 1653 Kategoria:Bitwy morskie w historii Anglii Kategoria:Bitwy morskie w historii Holandii