Sin-szarra-iszkun (akad. Sîn-šarra-iškunGrayson A.K., Königslisten und Chroniken. B. Akkadisch, w: Reallexikon der Assyriologie, tom VI (Klagesang-Libanon), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1980-83, s. 133., tłum. „Sin dostarczył króla”) – król Asyrii (?–612 p.n.e.), syn Aszurbanipala, brat i następca Aszur-etel-ilani.
Rekonstrukcja rządów Sin-szarra-iszkuna nastręcza wiele problemów, gdyż dostępne źródła dotyczące jego panowania są nieliczne i trudne do interpretacjihasło Sin-sharra-ishkun, [w:] Leick G., Who's Who..., s. 157.. Pomimo tego iż był starszy, to jego młodszemu bratu, Aszur-etel-ilani, udało się przejąć władzę w Asyrii po śmierci ich ojca Aszurbanipala. Dopiero po kilku latach, najprawdopodobniej ok. 623 r. p.n.e., udało się Sin-szarra-iszkunowi odsunąć brata od władzy i samemu przejąć tron asyryjski. W pierwszych latach swego panowania urządzał on wyprawy wojenne do Babilonii, starając się przeciwdziałać rosnącym wpływom Nabopolassara. W Babilonii wpływy asyryjskie były wciąż silne, a mieszkańcy wielu miast, jak np. Uruk, Nippur czy Sippar, mieli pro-asyryjskie nastawienie. W walce z Nabopolassarem Sin-szarra-iszkun sprzymierzył się z Mannejczykami i Egipcjanami, natomiast Nabopolassarowi udało się zawrzeć sojusz z Medyjczykami. Tym ostatnim udało się w 614 r. p.n.e.