Aleksander Stanisław Janta-Połczyński (ur. 11 grudnia 1908 w Poznaniu, zm. 19 sierpnia 1974 w South-Hampton na Long Island) – polski prozaik, poeta, dziennikarz, publicysta, tłumacz, podporucznik kawalerii Wojska Polskiego, kolekcjoner, bibliofil, posiadacz wielu „białych kruków”.
Życiorys 1908–1939 Pochodził z pomorskiej rodziny ziemiańskiej, właścicieli pałacu w Małej Komorzy pod Tucholą. Był synem Stanisława, lekarza, i Heleny z Juraszów. W 1925 ukończył Gimnazjum Gothilfa Bergera w Poznaniu, następnie studiował przez rok polonistykę na Uniwersytecie Poznańskim. Od 20 września 1926 do 24 kwietnia 1927 pełnił służbę w dywizjonie szkolnym Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu, odbył też praktykę w 15. pułku ułanów poznańskichMianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. W 1934 był oficerem rezerwy 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich.. W 1927 powrócił na Uniwersytet Poznański i przez dwa lata studiował ekonomię. thumb|300px|Nagrobek Aleksandra Janty-Połczyńskiego na cmentarzu Powązkowskim Był członkiem poznańskiej grup literackich „Loża” i „Klub Szyderców”. Współpracował z pismami: „Kurjer Warszawski”, „Gazeta Polska”. W latach 1929–1931 studiował w École de Journalisme i Haute École des Sciences Sociales w Paryżu, tych studiów także nie ukończył.