Energia każdego z nich jest całkowitą wielokrotnością energii podstawowej i jest proporcjonalna do częstotliwości oscylacji danego oscylatora
Stała proporcjonalności wyznaczona przez Plancka, została nazwana na jego cześć stałą Plancka.
Wyrażając długość fali jako gdzie a to długość Plancka
gdzie jest stałą Boltzmanna, a jest temperaturą Plancka.
Rozwój idei Plancka Planck w pracy z 1900 roku zajmuje się tylko modelem ciała doskonale czarnego jako zbiorze hipotetycznych oscylatorów, nie wspomina nic o sposobie emisji (fala/cząstka). Koncepcja kwantów, jako występowanie wielkości tylko w dozwolonych wartościach, początkowo została poddana krytyce, ponieważ była przyjęta ad hoc, jednak później stała się podstawową koncepcją teorii nowego działu fizyki, który nazywa się mechaniką kwantową.