Został tym samym pierwszym demokratą zajmującym do stanowisko od roku 1889 i jedynym do 1959.
Jako gubernator Olson wsławił się licznymi zmianami w systemie karnym stanu, które miały służyć humanitarnemu traktowaniu więźniów. Niedługo po objęciu urzędu ułaskawił znanego lidera ruchu związkowego i aktywistę socjalistycznego Toma Mooneya, który spędził blisko 20 lat w więzieniu za przestępstwa, których nie popełnił (uznawany był powszechnie za więźnia politycznego). Ogólnie uważany był za dobrego szefa stanowej władzy wykonawczej, który wprowadzał w życie zarządzenia Nowego Ładu.
Gubernator Olson przegrał walkę o reelekcję z ówczesnym prokuratorem generalnym stanu (i przyszłym wieloletnim prezesem Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych) Earlem Warrenem w roku 1943. Jego kadencja trwała od stycznia 1939 do stycznia 1943. W kampanii atakowano go za jego ateizm.
W latach późniejszych Olson był Przewodniczącym Zjednoczonych Sekularystów Ameryki. Zmarł w Los Angeles.
Żonaty był z Kate Jeremy, z którą miał trzech synów.
Zobacz też Amerykański liberalizm Gubernatorzy Kalifornii Pat Brown
Linki zewnętrzne Inna biografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jerzego Waszyngtona Kategoria:Amerykańscy prawnicy Kategoria:Demokraci z Kalifornii Kategoria:Gubernatorzy Kalifornii Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1962