trasę Sierpc-Nasielsk.

W schyłkowym okresie rządu Grabskiego, zaczęły zaostrzać się ataki na ministra kolei. Przeciwko niemu wystąpił ZZK, zarzucając mu nadmierną komercjalizację kolei. Także scena polityczna formułowała zarzuty wobec Tyszki. Czynił to m.in. Kazimierz Bartel, w sprawie organizacji gospodarki opałowej. Ponadto w samym resorcie doszło do konfliktu z wiceministrem Julianem Eberhardtem, któremu minister zarzucił niegospodarność.

Po odejściu z rządu zasiadał w Państwowej Rady Komunikacyjnej, prezesował Zarządowi Tramwajów Miejskich w Warszawie. Pracował jako zarządca spółki „Przedsiębiorstwo Budowlane Inż. Stanisław Dworakowski i S-ka”.

Tyszka nie porzucił polityki. W 1927 r. z ramienia Gospodarczego Komitetu Obrony Polskości Warszawy został wybrany członkiem stołecznej Rady Miejskiej. Natomiast w 1934 r. został przewodniczącym Zjednoczenia Chrześcijańsko-Demokratycznego.

II wojna światowa 5 września 1939, podczas obrony Warszawy, został mianowany prezesem Stołecznego Komitetu Samopomocy Społecznej. Tego samego dnia nieoczekiwanie wyjechał z miasta.

W latach 1941–1945 doradca ds. transportu Rządu Polskiego w Londynie.

Dalsze lata Po wojnie pozostał na emigracji, zamieszkał w Londynie. Był członkiem zarządu Copthall Trading Co.