Karel Kachyňa (ur. 1 maja 1924 w Vyškovie, zm. 12 marca 2004 w Pradze) – czeski reżyser filmowy.
Ukończył studia na akademii filmowej FAMU w Pradze. Początkowo reżyserował przede wszystkim dokumenty, w połowie lat 60., u progu „praskiej wiosny”, przyłączył się do tzw. czeskiej nowej fali (obok m.in. Menzla i Formana). Nakręcone przez niego w tym okresie filmy – Wóz do Wiednia, Noc panny młodej, Ucho, Niech żyje republika (inny polski tytuł: Ja, Julinka i koniec wojny) – zostały zakazane przez cenzurę po 1968.
Łącznie był twórcą ponad 70 filmów fabularnych, telewizyjnych i dokumentalnych, ponadto autorem ponad 40 scenariuszy filmowych. Najgłośniejsze filmy, poza powstałymi w latach 60., to: Miłość między kroplami deszczu, Siostrzyczki, Złote węgorze i Śmierć pięknych saren (obie według prozy Oty Pavla), Krowa, Fany, serial Pociąg dzieciństwa i nadziei.
W latach 70. Bohumil Hrabal powierzył mu prawa do sfilmowania jednej z najsłynniejszych swych powieści, Obsługiwałem angielskiego króla; nie doszło jednak do realizacji filmu.
W 1977 podpisał Antykartę, prorządową odpowiedź na Kartę 77.
Za całokształt twórczości i wkład w światową kinematografię otrzymał m.in.