W 1899 założył Towarzystwo na Rzecz Zachowania Niemieckich Zamków (niem. Vereinigung zur Erhaltung deutscher Burgen) – od 1953 Związku Zamków Niemieckich (niem. Deutsche Burgenvereinigung, DBV). W tym samym roku zaczął wydawać pismo na temat architektury i konserwacji zamków „Burgwart“. Jako badacz zamków i konserwator zyskał przyjaźń cesarza Wilhelma II, który często gościł u Ebhardt w domu i uczestniczył w jego wykładach. W latach 1899–1908 na zlecenie cesarza Ebhardt przeprowadził odbudowę zamku Hohkönigsburg nieopodal Orschwiller w Alzacji. W 1901 cesarz wysłał Ebhardta w podroż studyjną po Austrii, Szwajcarii i południowych Niemczech w celu sporządzenia szkiców tamtejszych zamków. Za swoje zasługi na polu badań nad architekturą warowną i odbudową zamków niemieckich otrzymał tytuł profesora i tajnego dworskiego radcy budowlanego (niem. Geheimer Hofbaurat); został uhonorowany tytułem Architekta Cesarza Niemiec i Króla Prus Wilhelma II (niem. Architekt des Deutschen Kaisers und Königs von Preußen Wilhelm II).